Języki

Grupa Kosmologiczna



Szczecińska Grupa Kosmologiczna rozpoczęła swoją działalność na początku lat 90-tych. Jest utworzona głownie z pracowników
Wydziału Matematyczno-Fizycznego Uniwersytetu Szczecińskiego oraz Zakładu Kosmologii i Teorii Grawitacji Instytutu Fizyki.

Główne zainteresowania naukowe grupy są skoncentrowane na wymienionych poniżej zakresach tematycznych:

Kosmologie fundamentalne oparte na teoriach unifikacji oddziaływań podstawowych (jądrowe silne, jądrowe słabe, elektromagnetyczne i grawitacyjne). Kosmologie w teoriach ze zmiennymi stałymi fizycznymi. Obserwacyjne i eksperymentalne konsekwencje zmienności stałych fizycznych. Kosmologie superstrunowe i M-teoretyczne. Kosmologie membranowe. Scenariusz kosmologii przed-Wielkim-Wybuchem oraz superinflacja. Kosmologia ekpirotyczna i cykliczna. Kosmologie Horavy-Wittena. Koncepcja Multiwszechświata i krajobrazu superstrunowego. Inflacja i wielkoskalowa struktura Wszechświata. Duże dodatkowe wymiary. Fale grawitacyjne. Obserwacyjne testowanie modeli kosmologicznych (supernowe, barionowe oscylacje akustyczne, promieniowanie tła, kosmiczny dryf). Kosmologia fantomowa i dualność fantomowa. Kosmologie z egzotycznymi osobliwościami (Wielkie Rozerwanie, Nagłe Osobliwości w Przyszłości, Osobliwości Skończonego Czynnika Skali, Wielka Separacja, w-osobliwości). Kosmologia chaotyczna. Ciemna energia i kwintesencja. Kosmologia kwantowa i pętlowa kosmologia kwantowa. Kosmologie niejednorodne. Kosmologia skalarno-tensorowa. Kosmologie konforemnie niezmiennicze.

Aktualnie grupa realizuje projekt badawczy MAESTRO-3 pt. „Nowe konsekwencje zmienności stałych fundamentalnych w fizyce i kosmologii” (nr DEC-2012/06/A/ST2/00395). Obejmuje on zagadnienia związane z teoretycznymi i obserwacyjnymi następstwami zmienności w czasie i przestrzeni takich wielkości fizycznych jak prędkość światła c, stała grawitacyjna G, stała struktury subtelnej α, stosunek masy protonu do elektronu oraz innych stałych fizycznych. Rozważane są scenariusze ewolucji Wszechświata ze zmieniającymi się stałymi także w kontekście teorii superstrun (krajobraz superstrunowy) oraz koncepcji Multiwszechświata.




Od lewej stoją: dr Adam Balcerzak, dr Vincenzo Salzano, dr Tomasz Denkiewicz, mgr Katarzyna Leszczyńska, mgr Konrad Marosek,
mgr Hussain Gohar
, dr Manuel Krämer i prof. dr hab. Mariusz P. Dąbrowski (lider grupy).